De route leidt de fietsers langs stemmige dorpjes en plattelandswegen doorheen het polderlandschap tussen Bredene en Brugge. Als landbouwstreek bij uitstek behoort het gebied tot de meest gave landschappen van West-Vlaanderen. Bos hoeft men er niet te zoeken en ook de bebouwing is er schaars. Een brede hemel en een verre einder zijn daarentegen alom aanwezig. Ook vogels zijn nooit uit de lucht.
De rondrit start in Bredene. Vooreerst wordt het achterland van de Haan verkend. Via Vlissegem, Houtaeve en Meetkerke bereikt men daarna de rand van de Brugse agglomeratie.
Voor de terugweg wordt de kanaaloever van de Oostendse Vaart opgezocht. Tenslotte gaat het opnieuw richting Bredene via Stahille en de Blauwe Sluis.

Deze route plaatst het kustpolderlandschap van de Westhoek op de Belgisch-Franse grens in de kijker. Imposante hoeven, stemmige dorpjes, oude windmolens en een netwerk van sloten bepalen er het landschapsbeeld.
Vertrekkend vanuit Adinkerke leidt de tocht vooreerst naar het Franse Hondschoote, in de middeleeuwen een vooraanstaande Vlaamse stad.
Centraal op het traject staan de Moeren, een 3.000 ha dambordvormig ontsloten landbouwgebied. Vroeger vormde het een groot binnenmeer, dt in de 17de eeuw door Wenzel Cobergher werd drooggelegd.
De terugtocht voert onder meer doorheen de geborgenheid van het Frans-Vlaamse Houtland en de binnenduinen van Ghyvelde en Cabour.

De Genteleroute verkent het polderlandschap ten zuiden van Blankenberge. Het gebied spreekt vooral aan door zijn landschappelijke gaafheid en zijn rust. Een belangrijk gegeven op deze tocht vormt de natuur. Van bijzondere betekenis zijn o.m. de vogelweidegebieden van de Uitkerkse Polders en de Meetkerkse Moere.
Vertrekkend vanuit Blankenberge volgt de route vooreerst de eeuwenoude Genteledijk. In de middeleeuwen behoedde deze dijk het achterland voor overstromingen. Via Uitkerke en Zuienkerke wordt Meetkerke bereikt. De terugweg voert langs de bekoorlijke polderdorpjes Houtave en Nieuwmunster.

De Lange Lisroute brengt de fietser in het weidse polderlandschap tussen Nieuwpoort en Veurne. Dit landschap kenmerkt zich door een grote openheid ("Het Blote"). Grote gedeelten van het gebied werden tijdens de Eerste Wereldoorlog om strategische redenen onder water gezet. Tientallen waterlopen zorgen nog steeds voor de waterafvoer van het gebied. De fietstocht voert onder meer langs de IJzer, het Hemmeleed, de Proostdijkvaart en het Langgeleed ("Lange Lis" in de volksmond). Het traject volgt tevens een gedeelte van de oude spoorlijn Nieuwpoort-Diksmuide die tot fietspad werd omgevormd. Ook de stemmige polderdorpjes Ramskapelle en Booitshoeke worden aangedaan.

De Oude Dijkenroute vormt een speurtocht naar het heden en verleden van het platteland ten oosten van Oostende. Vooral vanop de kanaaloevers en de oude zeedijken krijgt de fietser een enig beeld op de weidse poldervlakte met haar statige boerderijen en pittoreske dorpjes.
Vertrekkend vanuit De Haan gaat het vooreerst richting Vlissegem, Stalhille en Klemskerke. Vervolgens leidt de route naar de aangrenzende zandstreek. Hier staat een kennismaking met het rijke bouwkundig erfgoed van de gemeenten Ettelgem en Oudenburg voorop. Ook wordt even het natuurgebied "De Hoge Dijken" te Roksem aangedaan. De terugweg brengt de fietser o.m. langs de Plassendalevaart en de Oostendse vaart.

De Riante Polderroute plaatst de Zwinstreek en de zeepolders tussen Knokke-Heist en Damme centraal. Het gebied vormt één van de gaafste polderlandschappen van Vlaanderen. Eeuwenlang leverde de mens er een verbeten strijd tegen de zee. In de middeleeuwen zorgde de Zwinkreek trouwens voor een natuurlijke verbinding van Brugge met de zee.
Oude havenstadjes zoals Sluis, Hoeke, Oostkerke en Damme geven nog de loop van de voormalige zeearm aan.
Een karakteristiek landschapselement vormt het kanaal Brugge-Sluis.
Oude zeedijken, pittoreske dorpjes, historische hoeven en een weidse horizon vormen de hoofdingrediënten van dit polderland.

De Schoorbakkeroute laat de fietser kennis maken met het kustpolderlandschap tussen Middelkerke en Diksmuide. Dit vlakke land werd vele eeuwen geleden op de zee teruggewonnen. Hierbij speelden abdijen en geestelijke orden (Tempeliers) een grote rol. Nu nog houden imposante abdijhoeven de herinnering aan deze landbouwpioniers levendig.
De route vertrekt vanuit Middelkerke en doet vooreerst de polderdorpjes Leffinge, Slijpe en Schore aan. Via de Waleweiden wordt daarna naar Keiem gereden. De terugweg voert langs de IJzer. Schoorbakke was tijdens de Eerste Wereldoorlog een belangrijk bruggehoofd aan deze stroom. In de onmiddellijke omgeving situeren zich ook de prachtige hoeven Spermalie en Schoorbakke.

Deze route verkent een aantrekkelijk stukje van de zandstreek ten zuiden van Brugge. Men ontmoet een afwisselend landschap met door knotwilgen en populieren omzoomde akkers en weiden, bossen, riante kasteeldomeinen en stemmige hoeven.
Vertrekkend vanuit Beernem leidt de route naar het Beverhoutsveld, een uitgestrekt weide- en akkerland. Via de Assebroekse Meersen wordt het Rijkeveldebos op de grens van Brugge, Damme en Beernem bereikt. Daarna wordt een ommetje over de provinciegrens gemaakt, waarbij de fietser kennis maakt met het Maldegemveld en het Groot-Burkeldomein. Op de terugweg passeert men Knesselare en Sint-Joris-ten-Distel.

De Bulskampveldroute verkent de ruimere omgeving van het Bulskampveld. De streek vormt een door bossen en landgoederen gedomineerd parklandschap ten zuidoosten van Brugge.
Oorspronkelijk werd het gehele gebied beheerst door heide.
In de vorige eeuw zette men die beide grotendeels om in bos. Slechts enkele relikten van de heide bleven bewaard.
Uitgangspunt voor deze tocht vormt het provinciedomein Lippensgoed-Bulskampveld, een 300 ha groot bos- en groengebied. Andere domeinen die op de route worden aangedaan zijn het Hooggoed te Aalter en het Kampveld met het Nieuwenhovebos te Oostkamp. De oevers van het kanaal Brugge-Gent vormen het landschapskader op de terugweg.

De Kastelenroute verkent het Houtland in de driehoek Brugge, Oostkamp en Torhout. In deze van oudsher bosrijke streek situeren zich tientallen kastelen en landgoederen. Ze nemen een centrale plaats in op deze tocht.
Vertrekkend vanuit het provinciedomein Tillegembos leidt de route vooreerst naar het Merkemveld te Zedelgem. Vervolgens wordt Oostkamp aangedaan met o.m. de kastelen Pecsteen, Raepenburgh en Lakebos.
Via Wingene, het aloude Vrijgeweed en het bekoorlijke landschap van de "Verloren Cost" in Torhout wordt de oude spoorlijn Oostende-Torhout bereikt. De terugweg voert o.m. door het provinciedomein de Maere, de bossen van het Vloetemveld en de stedelijke kasteelparken Tudor en Beisbroek.

De Maertlantroute verkent het grenslandschap tussen Damme, Sluis, Aardenburg en Maldegem. Vroeger vormde dit gebied een uitgestrekt moeras of "moorland", waaraan de 13e-eeuwse dichter Jacob van Maerlant zijn naam ontleende. De regio wordt bepaald door een aaneenschakeling van oude schorren die ingepolderd en drooggelegd werden door middel van kronkelende dijken en pijlrechte kanalen. Ongenadige overstromingen zetten het pas ontgonnen land echter weer blank en lieten ongekunstelde kreken voor het nageslacht achter. In het zuiden wordt dit waterland omzoomd door een bosrijke zandstreek.
Het Zwin vormde de slagader voor het economische leven van oude havenstadjes als Damme, Sluis, Aardenburg en Middelburg. Vijf eeuwen grensperikelen lieten ook hun sporen na : omwallingen en stadspoorten, grenspalen en op de grens doodlopende wegen, Spaanse, Franse, Oostenrijkse, Duitse, Vlaamse of Hollandse invloeden in taal en levensgewoonten zijn hier legio.

De Wastinefietsroute verkent de zachtglooiende streek ten noordwesten van Tielt. Rustige veldwegen met kruidenrijke bermen, mooie vergezichten en landelijke rust begeleiden de fietser op zijn tocht. Ooit was dit een immens bos- en heidegebied, verdeeld in "velden" of "wastines". De routenaam verwijst trouwens naar dit historische landschap.
Vertrekkend vanuit de Pittemse deelgemeente Egem leidt de route vooreerst door de gronden van het voormalige Bulskampveld naar Koolskamp (Ardooie). Vervolgens wordt richting Lichtervelde gefietst, waar de historische Huywynschbossen worden aangedaan. Via het aloude Heerenveld en het middeleeuwse Vrijgeweed voert de tocht naar Wingene. De terugweg doet o.m. de Lakebossen en de Munckebossen aan. Langs uitgestrekte akkers en weiden, die ooit deel uitmaakten van middeleeuwse Heerlijkheden wordt het eindpunt bereikt.

De Wijnendaleroute situeert zich tussen Oostende en Torhout. De fietser maakt kennis met twee landschapstypes : enerzijds de vlakke kustpolders ten zuiden van Oostende en anderzijds het zachtglooiende Torhoutse Houtland. Vertrekkend vanuit de Oostendse deelgemeente Stene voert de tocht vooreerst door de Historische Polders van Oostende. Vervolgens brengt de "Groene 62", - de als recreatieweg ingerichte spoorlijn Oostende-Torhout -, ons via Gistel en Eernegem naar het aloude kasteeldomein Wijnendale. De terugweg voert langs Ichtegem en Koekelare naar Moere-Blote. Langs tientallen watergangen en robuuste hoeven leidt de tocht tenslotte naar het kanaal Plassendale-Nieuwpoort en de Snaaskerkse Polder.

De Bedevaartroute verkent de zachtglooiende streek tussen Roeselare en Menen. Hier herinneren tal van elementen aan de godsdienstige devotie van de landelijke bevolking. Dadizele (deelgemeente van Moorslede), het uitgangspunt van de route, is sinds de 14de eeuw een vermaard bedevaartsoord. Brede heuvelruggen en mooie vergezichten begeleiden de fietser op zijn tocht langs het imposante Tyne Cot Cemetery te Zonnebeke, het Lievenscentrum Bunderhove te Moorslede, de groene omgeving van het Teerlingbos en het kasteeldomein De Koekuit. De terugweg leidt langs de oude spoorlijn Roeselare-Menen.

Deze route beschrijft een rondrit door het landelijk gebied van centraal West-Vlaanderen. Hier ontmoeten zandstreek en zandleemstreek elkaar. Variatie en reliëf in het landschap zijn hiervan het resultaat. Tot de meest markante heuvelruggen behoren de Vosseberg en de Gitsberg. De vruchtbare grond maakt de streek tot een uitgelezen land- en tuinbouwgebied. Vooral groententeelt domineert vaak het landschapsbeeld.
De route vertrekt vanuit Roeselare en doet achtereenvolgends Oostnieuwkerke, Westrozebeke, Staden, Kortemark, Gits en Hooglede aan. Bezienswaardigheden op deze tocht vormen het Vijverbos, de Stadenberg, de Gitsberg en de Duitse militaire begraafplaats van Hooglede.

Op de Kommiezenroute wordt de grensstreek, in de omgeving van Menen verkend. De Leie vormt hier de natuurlijke grens tussen West-Vlaanderen en Noord-Frankrijk.
Vertrekkend vanuit Menen wordt de Leie aan Belgische zijde stroomopwaarts gevolgd tot in Wervicq-Sud. Vervolgens worden de Franse grenssteden Bousbecque en Halluin aangedaan. Terug op Belgisch grondgebied wordt via oude smokkelpaden en de E17-grenspost van Rekkem naar Lauwe gefietst, vanwaar het jaagpad langs de Leie tot in Menen gevolgd wordt.

Het glooiende landschap tussen Leie en Schelde, in de zuidoosthoek van West-Vlaanderen, vormt het kader van deze fietsroute. Imposante hoeven en pittoreske dorpjes domineren dit van oudsher rijke landbouwgebied. Brede heuvelruggen zorgen voor afwisseling en reliëf; ze bieden de fietser vaak verrassende vergezichten.
Een hoofdas in het gebied vormt het kanaal Kortrijk-Bossuit, dat de Leie met de Boven-Schelde verbindt. Via dit kanaal is ook een aansluiting voorzien naar het provinciedomein De Gavers.
Andere natuurgebieden op deze tocht zijn het Grandval- en Kooigembos, het Banhoutbos, het Kraaienbos en het natuurreservaat op de oude spoorlijn Zwevegem-Heestert.

Zoals de naam laat uitschijnen, verkent deze route het stroombekken langs de benedenloop van de Mandel. De streek vormt een uitgesproken landbouwgebied. De bodem bestaat er overwegend uit lemige gronden van alluviale oorsprong.
Als uitgangspunt voor deze route fungeert het nieuwe provinciedomein De Baliekouter te Wakken. Via Oostrozebeke wordt eerst naar de Tieltse Poelberg gereden. De route buigt daarna af richting Oost-Vlaanderen. Te Wontergem wordt de Leie bereikt. Op de terugweg maakt de fietser kennis met het Leie-landschap. Via Oeselgem en Ooigem wordt tenslotte naar Wakken teruggefietst.

Deze fietsroute brengt ons langs heel wat pittoreske hoekjes die de deelgemeenten van Deinze nog rijk zijn. Het vertrekpunt van de route bevindt zich aan het station van Deinze. Samen met de "Leiestreekroute", een fietsroute tussen Gent en Deinze, biedt zij de mogelijkheid om het gehele jaar door de Oost-Vlaamse Leiestreek te verkennen.

Deze route laat ons kennis maken met de meest pittoreske hoekjes van de Leiestreek tussen Gent en Deinze, een ontdekkingstocht langheen de "Golden river", die talloze kunstenaars wist te inspireren. Het vertrekpunt van de route bevindt zich aan het Gentse Sint-Pietersstation. Er wordt hoofdzakelijk gefietst over rustige landelijke en vlakke wegen. Voor wie de afstand net iets te lang vindt, worden er twee inkortingen voorgesteld, één zonder en één met de parel van de Leiestreek : het kasteel Ooidonk.

Deze route verkent het landschap van de Boven-Schelde en het beekdal van de Spiere. Het gebied heeft een overwegend landelijk karakter en herbergt een rijke cultuurhistorie. De streek vormt ook een land van grenzen; hier ontmoeten niet enkel West-Vlaanderen en Henegouwen, maar ook Vlaanderen en Wallonië, alsmede België en Frankrijk elkaar.
De route voert vanuit Bossuit (Avelgem) via de Schelde naar Spiere-Helkijn en Pecq. Vervolgens gaat het langs Estaimbourg en Leers-Nord naar de Franse grens toe. Op de terugweg laat men zich leiden door de oevers van het Spierekanaal en de bedding van de oude spoorlijn Avelgem-Herseaux.

De Boterlandroute verkent de polderstreek rond Diksmuide, centrum van het "Boterland". Vertrekkend vanuit Diksmuide voert de tocht langsheen stemmige dorpjes, zoals Sint-Jacobskapelle, Nieuwkapelle, Oudekapelle, Lampernisse, Zoutenaaie en Pervijze. Een thema dat onvermijdelijk steeds weer opduikt is dat van de Eerste Wereldoorlog. Vier jaar lang vormde de Ijzer hier de frontlijn. Langsheen het traject vinden we talrijke monumenten, gedenktekens, bunkers, ..., die hieraan herinneren.

De Moerenroute brengt een stuk onvervalst boerenland voor het voetlicht. Men ontmoet er twee landschaps-types: de vlakke, open Moeren en het zachtglooiende, meer geborgen Houtland van Veurne-Ambacht.
De Moeren vormen het laagst gelegen polderland van Vlaanderen. Ze ontstonden door drooglegging van een middeleeuws moeras. Het Houtland ligt hoger en vormt het zgn. Plateau van Izenberge. Het vertoont meer reliëf en herbergt vele lieftallige dorpjes.
De route start in Beauvoorde en doet o.m. Leisele en Houtem aan. De terugweg voert door de Buitenmoeren naar de eigenlijke Moeren met de St. Karels- en St.Gustaafmolen.

Deze route laat de fietser kennis maken met het hoppeland tussen Poperinge en Vleteren. Het gebied vormt een overgangszone tussen zand- en leemstreek. Van oudsher is de streek bekend om haar hoppeteelt.
Het landschap vertoont veel afwisseling: nu eens overheersen bossen en parken, dan weer bepalen akkers of laaggelegen weiden het landschapsbeeld.
Een belangrijk gegeven op deze tocht vormt de vallei van de Vleterbeek. De route ontleent dan ook haar naam aan het Keltisch-Germaanse toponiem "Fleterna", waarmee deze beekvallei werd aangeduid. Mogelijke haltes op deze tocht vormen de Isera infoboot, de Eversamhoeve, de Sint-Sixtusabdij, de binnenstad van Poperinge, de Puydebroeken en het kasteelpark Couthof.

Op de Frontierenroute wordt het grenslandschap ten noordwesten van Poperinge, tussen Watou en Beveren, aan weerszijden van de Frans-Belgische grens of "Schreve" verkend. Centraal thema van de route is het smokkelaarsgebeuren.
Vertrekkend uit het kunstdorp Watou leidt de tocht over de grens naar het Franse dorpje Houtkerke. Vervolgens gaat het verder richting Rexpoëde. Terug op Belgisch grondgebied voert de route van Beveren-aan-de-Ijzer naar Oost-Cappel. De terugweg loopt over Roesbrugge-Haringe en door de vallei van de Heidebeek.

De Hoppelandroute verkent de landstreek ten noorden van Poperinge. Akkers en weiden wisselen in deze streek af met parken en bossen. De routenaam verwijst naar de hoppeteelt, waarvoor het gebied al van oudsher bekend is.
De streek van Poperinge is inderdaad het voornaamste hopcentrum van Belgie. De tocht start in Poperinge en leidt dan langsheen het domein de Lovie naar Krombeke en Roesbrugge-Haringe. Vervolgens wordt via Proven naar het domein Couthof gefietst. De terugweg loopt langs het dorpje Sint-Jan-ter-Biezen en doorheen het Helleketelbos en de hoppevelden terug naar Poperinge.

De Schreveroute plaatst het landschap tussen Poperinge en Bailleul (Belle) centraal. Hoppevelden zijn karakteristiek in dit gebied dat een glooiend relief vertoont. De "schreve" verwijst naar de Belgisch-Franse grens, die op deze tocht meerdere malen wordt overschreden. Zowat een derde van het traject situeert zich trouwens op Frans grondgebied.
De fietser ontmoet er een waaier aan landschappen en bekoorlijke uitzichtpunten. Een tocht ook voor wie geboeid is door cultuurhistorie en bouwarchitectuur. Reningelst (Poperinge) vormt het uitgangspunt voor deze route, die verder ook Westouter, Berthen, Boeschepe en Watou aandoet.
(Route in het Regionaal landschap West-Vlaamse Heuvels)

De IJzerbroekenroute brengt de fietser door het waterrijke landschap van de IJzerbroeken, op de grens van polders en zandleemstreek.
Vertrekkend uit het historische stadje Lo, wordt via de Oude Zeedijk vooreerst het Ieperleekanaal opgezocht.
De begroeide oevers van deze waterweg leiden naar "Steenstrate". Dit gehucht vormde 80 jaar geleden het strijdtoneel van een stelling oorlog. Via Reninge bereikt men de IJzer en de sassen van Fintele, waar de Lovaart de IJzer vervoegt. De terugweg voert langs verkeersarme landelijke wegen. Men ontmoet er historische hoeven en vergeten dorpjes als Pollinkhove en Hoogstade.
Niets laat vermoeden dat ooit van hieruit de Geuzen hun rebellie ontketenden.

De fietsroute verkent de tabaksstreek rond Wervik en Zonnebeke. Het gebied vormt de scheidingslijn tussen het IJzer- en het Leiebekken. Talrijke heuvelkammen zijn er evenveel voorboden van de West-Vlaamse bergen. In dit land van weiden, velden en bossen zijn pijp en tabak troef. Talrijke tabaksaanplantingen kleuren er het landschap. De herinnering aan '14-'18, en meer in het bijzonder aan de beruchte oostelijke rand van de Ypres Salient, blijft hier levendig. De route doet o.m. het provinciedomein De Palingbeek, het domeinbos Den Doel en de Ieperse O.C.M.W.-bossen aan.
(Route in het Regionaal Landschap West-Vlaamse Heuvels)

Zoals de naam aangeeft, verkent deze route de vallei van de Krekebeek, die samen met de Handzamevallei een oostelijke uitloper van het IJzerbekken vormt. Drie geografische streken ontmoeten hier elkaar : de polders, de zandstreek en de zandleemstreek.
De tocht start in Diksmuide en verkent vooreerst een stuk broekland. Vandaar gaat het richting Koekelare waar, op de grens met het Torhoutse Houtland, de Ruidenberg wordt bereikt. Via Kortemark wordt het Krekedal weer opgezocht. Namen van vergeten zeehaventjes herinneren aan de belangrijke rol die de vallei in het middeleeuwse handelsleven speelde. De terugweg leidt langs Werken, Houthulst en Klerken.

Deze route laat de fietser kennis maken met het karakteristieke landschap van het Blote en de eeuwenoude Kasselrij van Veurne-Ambacht. Uitgestrekte akkers en weiden, doorsneden met waterloopjes, verspreide abdijhoeven en kleine dorpskernen staan borg voor een aantrekkelijke landstreek en een boeiende fietstocht.
Vanuit Koksijde leidt de route o.m. naar Veurne, het polderdorp Steenkerke, de "Broeken" van Oeren, Alveringem en Zoutenaaie. Dit laatste plaatsje geniet vooral bekendheid omdat het tot 1970 Belgie's kleinste gemeente was. De terugweg voert door de duinen van De Doornpanne en De Hoge Blekken.

Deze route staat in het teken van het verlangen naar vrede. Het parcours vormt een rondrit langs relikten van de Eerste Wereldoorlog. De route volgt de Ypres Salient, de boogvormige frontlijn rond Ieper. Vier jaar van nagenoeg ononderbroken strijdgewoel resulteerde er in een half miljoen doden en een totaal verwoeste streek. Tientallen militaire begraafplaatsen langsheen het traject vormen evenveel stille getuigen van de dramatische tol die de "grooten oorlog" eiste.
De route vertrekt vanuit Ieper en leidt vooreerst naar het provinciedomein De Palingbeek en de sites van Hill 60 en Hill 62. Vervolgens wordt Zonnebeke en het Britse Tyne Cot Cemetery aangedaan. Verder gaat het naar Langemark, waar op het Duitse Soldatenfriedhof o.m. 3.000 studenten begraven liggen. De terugweg voert langs het Ieperleekanaal en het Essex Farm Cemetery.
(Route in het Regionaal Landschap West-Vlaamse Heuvels)

De Blauwers (smokkelaars) en Commiezen (gendarmen) route stelt u voor om de vallei van de IJzer tot de Colme te verbinden met de polders van de Moeren. Kronkelende weggetjes laten u van achter hagen, verborgen plekjes als kapelletjes en groene vergezichten ontdekken die u rust en kalmte geven. U passeert er dorpjes aan de Schreve zoals Bambeke, Oost-Cappel en Hondschoote.

Zoals de naam suggereert, neemt deze tocht de fietser mee op verkenning in het Heuvelland. Deze reliefrijke streek ten zuiden van Ieper vormt een uitgelezen wandel- en fietsgebied. Oude getuigenheuvels met o.m. de Kemmelberg en de Rode Berg bepalen er het landschapsbeeld. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vormden deze beboste heuvelruggen de inzet van hevige gevechten. Talrijke militaire begraafplaatsen en oorlogsmonumenten herinneren hieraan. Deze route besteedt vooral aandacht aan het landschap en de acht dorpen van de gemeente Heuvelland. Kemmel fungeert als uitgangspunt van deze tocht. Op het routetraject liggen ook de taalgrens-gemeente Mesen en het provinciedomein De Palingbeek.
(Route in het Regionaal Landschap West-Vlaamse Heuvels)

Talrijke zndelingen zijn naar dit moerassig gebied in Vlaanderen, waar alles nog moest gedaan worden, gekomen om te bekeren en te prediken.
Eén van hen was Sint-Winok, die voor zijn geslaagd werk, het recht bekwam om in Wormhout een abdij te stichten die later door de Vikings werd verwoest. De rondrit gaat door de dorpen Ekelsbeke, Socx en West-Cappel.